Als kind tekende en kleurde ik graag en veel. In de drukte van de levensloop is dit naar de achtergrond verdreven. Toen onze 2 zonen klein waren tekenden, kleurden en schilderden we samen.

Maar tijd om er meer mee bezig te zijn nam ik niet. Het bleef bij genieten van kunst gemaakt door anderen. Toen mijn lichamelijke gezondheid mij in 2016 plotseling in de steek liet en ik tijdelijk volledig hulpbehoevend werd zocht ik bewust naar dingen die ik wel kon doen en die me blij maakten. Luisteren naar muziek en filmpjes kijken over allerlei schildertechnieken hielp daarbij.

Mijn doel werd om, als het lichamelijk ook maar weer een beetje zou kunnen, schilderen een plek te geven in mijn leven. Het eerste wat lukte was acrylgieten. Later lukte het ook weer met penseel en mes te werken.

Mijn langzaam herstellende lichaam gaf me beetje bij beetje bewegingsvrijheid en daarmee kreeg ik ook weer meer vrijheid in mijn leven terug.

Maar vrijheid voel ik vooral ook heel sterk als ik bezig ben met een creatie op doek.

Als autodidact, zonder kunstopleiding en zonder bij een bepaalde stroming met een bepaalde stijl te horen, schilder ik nu puur vanuit mijn gevoel in alle vrijheid op mijn manier.

Het maakt me blij en het is extra mooi als ik er ook andere mensen op een of andere manier mee kan raken.